...ψυχολόγους και τους ψυχιάτρους, για το ρόλο της ομάδας στη ζωή του, για όλα όσα τον έσωσαν, για την ταραχώδη εφηβεία του και τη σχέση του με τον έφηβο γιο του.
Εξηγεί τι τον οδήγησε στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή, για πρώτη φορά στα 22 του χρόνια, όταν ακόμα ζούσε στο Λουτράκι. «Δεν έχω κάνει ντιβάνι Φρόιντ και τέτοια αλλά έχω κάνει ψυχανάλυση αρκετά χρόνια(..) Χρειαζόμουν βοήθεια για να ξεφύγω από έναν κόσμο που είχα φτιάξει, ν’ ανοίξω μια πόρτα στο αδιέξοδο που είχα(..)Τώρα είμαι σε έναν καλύτερο δρόμο, θα έλεγα. Είμαι σε ομάδα που παλεύουμε με την αυτογνωσία και βοηθάει ο ένας τον για να ξεφύγουμε από την ακυβερνησία του εαυτού μας».
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης αναφέρεται στην περίοδο που μπήκε στη ζωή του το θέατρο και την επίδραση που είχε πάνω του αφού πήρε τη θέση των ουσιών. « Γοητεύτηκα πάρα πολύ από αυτό τον κόσμο και έγινα σαν μοναχός. Την περίοδο που ήμουν στο σχολή ήμουν εκεί 24 ώρες το 24ωρο. Κοιμόμουν σχεδόν μέσα εκεί (..)Και πάλι με έναν τρόπο ξέφευγα από την πραγματικότητα. Έγινε ντρόγκα για μένα το θέατρο»...
περισσότερα στην efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου