Εκτός από σπουδαίος τραγουδιστής, ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε σπουδαίος άνθρωπος και ανεκτίμητος φίλος. Δεν θα γράψω για τα μεγάλα έργα που...
...τραγούδησε στην καριέρα του (Θεσσαλικός κύκλος, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Εργάτες, Μετανάστες, Θητεία, Πικραμένη μου γενιά, κα), ούτε για την τεράστια πορεία του από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 που πρωτοεμφανίστηκε στο τραγούδι.
Ούτε για τις μεγάλες του συνεργασίες (από Γιάννη Ρίτσο, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο και Στέλιο Καζαντζίδη έως Μάνο Ελευθερίου, Απόστολο Καλδάρα, Χρήστο Λεοντή και Νίκο Ξυλούρη).
Και φυσικά ούτε για τις σημαντικές προσωπικότητες που γνώρισε στην καριέρα του, από τον Γιάσερ Αραφάτ έως τον Άντονι Κουίν. Γιος του κορυφαίου κλαρινιστα Τάσου Χαλκιά, ο Λάκης Χαλκιάς από τους τελευταίους μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού που έχει τραγουδήσει την άμμο της θάλασσας, με ήθος και αξιοπρέπεια υπήρξε ένα διαμάντι για τον χώρο της ελληνικής μουσικής. Θα γράψω όμως για το πώς τον έζησα από πολύ κοντά τα τελευταία 30 χρόνια όπου και με τίμησε με την φιλία του, αλλά κυρίως για τα όσα τράβηξε τον τελευταίο μήνα στα νοσοκομεία και τον αγώνα του να πιαστεί από ένα κλαδάκι σωτηρίας και ελπίδας για ζωή. Μάλιστα τελευταία μου έλεγε “εσύ είσαι αδελφός μου” θέλοντας να μου δείξει την αγάπη του. Γιατί σε κάθε δυσκολία ήμουν πάντα κοντά του όλα αυτά τα χρόνια...
περισσότερα στην efsyn.gr
.webp)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου