Αποκαρδιωτικό για όσους περίμεναν μια στοιχειώδη εκδήλωση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν το πλήρες αδιέξοδο στη χθεσινή, μέσω τηλεδιάσκεψης, σύνοδο κορυφής των 27 για την αντιμετώπιση της υγειονομικής και οικονομική κρίσης λόγω κορωνοϊού.
Το ρήγμα του 2008 ανάμεσα στον...
Γερμανικό Βορρά και τον Μεσογειακό Νότο επανήλθε στο προσκήνιο, έχοντας πάρει διαστάσεις αβύσσου. Η Γερμανία και οι λοιποί συνήθεις ύποπτοι (Ολλανδία, Φινλανδία) απέρριψαν κατηγορηματικά την αξίωση των εννέα (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Βέλγιο, Σλοβενία, Λουξεμβούργο) για έκδοση ευρωομόλογου ώστε να μειωθεί το δανειακό βάρος των πιο ευάλωτων χωρών.
Η Άνγκελα Μέρκελ κατέστησε σαφές με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να συζητήσει είναι έκτακτη βοήθεια μέσω του ESM. Αυτό σημαίνει ότι η όποια «βοήθεια» θα έχει τη μορφή των πολύ γνωστών μας «προγραμμάτων διάσωσης», δηλαδή θα συνοδεύεται με νέα, επαχθέστατα Μνημόνια, στις χώρες που ήδη έχουν πληγεί βαρύτατα από την προηγούμενη κρίση.
Φυσικά τα ευρωομόλογα δεν θα αποτελούσαν δραστική λύση στα πελώρια προβλήματα που ορθώνει μπροστά στις ευρωπαϊκές οικονομίες η συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση του Covid-19. Τυπώνοντας μαζικά χρήμα δεν παράγεις πλούτο. Τα προβλήματα θα τα βρεις ξανά μπροστά σου, καθώς το ευρώ θα κινδυνέψει να κλονιστεί βαρύτατα στις διεθνείς αγορές. Χωρίς ριζοσπαστικές λύσεις για το κούρεμα των κρατικών χρεών, την εθνικοποίηση των τραπεζών (που θα μπουν ξανά σε κρίση όπως πάνε τα πράγματα) και την έξοδο από τον ζουρλομανδύα του Συμφώνου Σταθερότητας, η ευρωζώνη είναι καταδικασμένη.
Για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, πατήστε ΕΔΩ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου